1. Καποιος αντρας, ομως, με το ονομα Ανανιας, μαζι με τη Σαπφειρα τη γυναικα του πουλησε ενα κτημα
2. και παρακρατησε χρηματα απο την τιμη, ενω μαζι του το γνωριζε και η γυναικα του και, αφου εφερε ενα μερος των χρηματων, το εθεσε διπλα στα ποδια των αποστολων.
3. Ειπε τοτε ο Πετροσ: Ανανια, γιατι γεμισε ο Σατανας την καρδια σου, ωστε να πεις ψεματα στο Πνευμα το γιο και να παρακρατησεις μερος απο την τιμη του χωραφιου
4. Ενω εμενε απουλητο, δεν εμενε ς εσενα, και οταν πουληθηκε, δεν ηταν στη δικη σου εξουσια Γιατι εβαλες στην καρδια σου το πραγμα αυτο Δεν ειπες ψεματα σε ανθρωπους, αλλα στο Θεο¸
5. Ακουγοντας λοιπον ο Ανανιας τους λογους αυτους, επεσε και ξεψυχησε, και εγινε φοβος μεγαλος σε ολους οσοι ακουγαν.
6. Σηκωθηκαν τοτε οι νεοτεροι και τον συμμαζεψαν ς ενα σεντονι και, αφου τον εφεραν εξω, τον εθαψαν.
7. Περασε, λοιπον, ενα διαστημα περιπου τριων ωρων και εισηλθε η γυναικα του, μη γνωριζοντας το γεγονος.
8. Απευθυνε τοτε προς αυτην το λογο ο Πετροσ: Πες μου, αν για τοσο αποδωσατε το χωραφι Εκεινη ειπε: Ηαι, για τοσο.
9. Τοτε ο Πετρος ειπε προς αυτη: Γιατι συμφωνηθηκε απο εσας να πειραξετε το Πνευμα του ΚΥΡΙΟΥ Ιδου, τα ποδια αυτων που εθαψαν τον αντρα σου ειναι μπροστα στη θυρα και θα σε φερουν εξω.
10. Επεσε τοτε αμεσως μπροστα στα ποδια του και ξεψυχησε. Εισηλθαν λοιπον οι νεαροι και τη βρηκαν νεκρη και, αφου την εφεραν εξω, την εθαψαν κοντα στον αντρα της.
11. Και εγινε φοβος μεγαλος σε ολη την εκκλησια και σε ολους οσοι ακουγαν αυτα.
12. Και με τα χερια των αποστολων γινονταν σημεια και τερατα πολλα μεσα στο λαο. Και ηταν ολοι ομοψυχα στη στοα του Σολομωντα,
13. ενω απο τους υπολοιπους κανεις δεν τολμουσε να προσκολλαται ς αυτους, αλλα ομως τους μεγαλυνε ο λαος.
14. Και περισσοτερα πληθη αντρων και γυναικων, πιστευοντας, προσθετονταν στον ΚΥΡΙΟ,
15. ωστε και στις πλατειες να φερνουν εξω τους ασθενεις και να τους θετουν πανω σε φορεια και σε κρεβατια, ωστε, ερχομενος ο Πετρος, εστω και η σκια του να επισκιασει καποιον απο αυτους.
16. Συναθροιζοταν, μαλιστα, και το πληθος των πολεων που ηταν γυρω απο την Ιερουσαλημ, φερνοντας ασθενεις και οσους ενοχλουνταν απο πνευματα ακαθαρτα, οι οποιοι θεραπευονταν ολοι.
17. Σηκωθηκε τοτε ο αρχιερεας και ολοι οσοι ηταν μαζι του, που ειναι η αιρεση των Σαδδουκαιων, γεμισαν απο ζηλια
18. και εβαλαν τα χερια πανω στους αποστολους και τους εθεσαν σε επιτηρηση στη φυλακη δημοσιως.
19. γγελος ομως ΚΥΡΙΟΥ κατα τη διαρκεια της νυχτας ανοιξε τις θυρες της φυλακης, τους εβγαλε εξω και ειπε:
20. Πηγαινετε και, αφου σταθειτε, μιλατε μεσα στο ναο στο λαο ολα τα λογια της ζωης αυτης.
21. Οταν το ακουσαν, λοιπον, εισηλθαν περιπου κατα τον ορθρο στο ναο και διδασκαν. Παρουσιαστηκε τοτε ο αρχιερεας και οσοι ηταν μαζι του και συγκαλεσαν το συνεδριο και ολη τη γερουσια των γιων του Ισραηλ και απεστειλαν στη φυλακη για να τους φερουν.
22. Οι υπηρετες που ηρθαν, ομως, δεν τους βρηκαν στη φυλακη. Επεστρεψαν τοτε και αναγγειλαν,
23. λεγοντασ: Τη φυλακη τη βρηκαμε κλεισμενη με καθε ασφαλεια και τους φυλακες να εχουν σταθει μπροστα στις θυρες. Οταν ανοιξαμε, ομως, κανεναν δε βρηκαμε μεσα.
24. Μολις λοιπον ακουσαν τους λογους αυτους ο στρατηγος του ναου και οι αρχιερεις, απορουσαν με αμηχανια γι αυτους, και σκεφτονταν τι μπορουσε να ηταν αυτο.
25. Παρουσιαστηκε τοτε καποιος και τους αναγγειλε: Ιδου, οι αντρες που θεσατε στη φυλακη, εχουν σταθει στο ναο και διδασκουν το λαο.
26. Τοτε πηγε ο στρατηγος μαζι με τους υπηρετες και τους οδηγησε οχι με βια, γιατι φοβουνταν το λαο, να μη λιθοβολιστουν.
27. Τους οδηγησαν τοτε και τους εστησαν μεσα στο συνεδριο. Και τους ρωτησε ο αρχιερεασ:
28. Δε σας δωσαμε αυστηρη διαταγη να μη διδασκετε στο ονομα αυτο Και ιδου, εχετε γεμισει την Ιερουσαλημ απο τη διδαχη σας και θελετε να φερετε πανω μας το αιμα του ανθρωπου αυτου.
29. Αποκριθηκε τοτε ο Πετρος και οι αποστολοι και ειπαν: Πρεπει να πειθαρχει κανεις στο Θεο μαλλον παρα στους ανθρωπους.
30. Ο Θεος των πατερων μας εγειρε τον Ιησου, τον οποιο εσεις πιασατε και σκοτωσατε, αφου τον κρεμασατε πανω σε ξυλο.
31. Αυτον ο Θεος υψωσε αρχηγο και σωτηρα με το δεξι του χερι, για να δωσει μετανοια στο λαο Ισραηλ και αφεση αμαρτιων.
32. Και εμεις ειμαστε μαρτυρες των λογων τουτων και το Πνευμα το γιο που εδωσε ο Θεος ς εκεινους που πειθαρχουν ς αυτον.
33. Εκεινοι, οταν ακουσαν, κατακοβονταν απο αγανακτηση μεσα τους και ηθελαν να τους σκοτωσουν.
34. Σηκωθηκε τοτε καποιος Φαρισαιος στο συνεδριο με το ονομα Γαμαλιηλ, νομοδιδασκαλος που τον τιμουσε ολος ο λαος, και διεταξε να βγαλουν εξω για λιγο τους ανθρωπους,
35. και ειπε προς αυτουσ: ντρες Ισραηλιτες, προσεχετε τους εαυτους σας σχετικα με τους ανθρωπους αυτους, τι μελλετε να πραττετε.
36. Γιατι πριν απο αυτες τις ημερες σηκωθηκε ο Θευδας λεγοντας πως ο εαυτος του ειναι καποιος, στον οποιο προσκολληθηκε ενας αριθμος αντρων περιπου τετρακοσιων. Αυτος σκοτωθηκε, και ολοι οσοι πειθονταν ς αυτον διαλυθηκαν και εγιναν τιποτα.
37. Μετα απο αυτον σηκωθηκε ο Ιουδας ο Γαλιλαιος κατα τις ημερες της απογραφης και εσυρε λαο πισω του σε αποστασια. Κι εκεινος χαθηκε και ολοι οσοι πειθονταν ς αυτον διασκορπιστηκαν.
38. Και τωρα σας λεω, σταθειτε μακρια απο τους ανθρωπους αυτους και αφηστε τους. Γιατι αν ειναι απο τους ανθρωπους η βουλη αυτη η το εργο αυτο, θα καταλυθει.
39. Αν ομως ειναι απο το Θεο, δε θα δυνηθειτε να τους καταλυσετε, και προσεχετε μην τυχον και θεομαχοι βρεθειτε. Πειστηκαν τοτε απο αυτον
40. και, αφου προσκαλεσαν τους αποστολους, τους εδειραν και τους παραγγειλαν να μη μιλουν στο ονομα του Ιησου, και τους απολυσαν.
41. Εκεινοι, λοιπον, πορευονταν μακρια απο την παρουσια του συνεδριου, χαιροντας, γιατι καταξιωθηκαν υπερ του Ονοματος να ατιμαστουν.
42. Και καθε ημερα μεσα στο ναο και κατ οικο δεν επαυαν να διδασκουν και να ευαγγελιζονται το Χριστο Ιησου.
| 
