1. Γι αυτο, αφου αφησουμε τα αρχικα λογια για το Χριστο, ας μεταφερομαστε προς την τελειοτητα, μη βαζοντας κατω παλι θεμελιο μετανοιας απο νεκρα εργα και πιστης στο Θεο,
2. διδαχη βαφτισμων και επιθεσης χεριων, αναστασης νεκρων και κρισης αιωνιας.
3. Και αυτο θα κανουμε, αν βεβαια το επιτρεπει ο Θεος.
4. Γιατι ειναι αδυνατο εκεινους που μια φορα φωτιστηκαν και γευτηκαν τη δωρεα την επουρανια και εγιναν μετοχοι Πνευματος Αγιου
5. και γευτηκαν τον καλο λογο του Θεου και τις δυναμεις του μελλοντικου αιωνα
6. και μετα παραπεσαν, παλι να τους ανακαινιζει κανεις σε μετανοια, γιατι ξανασταυρωνουν με τους εαυτους τους τον Υιο του Θεου και τον διαπομπευουν.
7. Γιατι η γη, η οποια πινει τη βροχη που ερχεται πολλες φορες πανω της και γεννα χορταρικα χρησιμα για εκεινους για τους οποιους επισης καλλιεργειται, λαβαινει ευλογιες απο το Θεο.
8. Οταν ομως βγαζει αγκαθια και τριβολια, ειναι ακαταλληλη και κοντα στην καταρα, που το τελος της ειναι για καυση.
9. Εχουμε πειστει ομως για σας, αγαπητοι, για τα καλυτερα πραγματα και που εχουν σχεση με τη σωτηρια, αν και μιλαμε ετσι.
10. Γιατι δεν ειναι αδικος ο Θεος να λησμονησει το εργο σας και την αγαπη που δειξατε για το ονομα του, οταν διακονησατε τους αγιους και συνεχιζετε να τους διακονειτε.
11. Επιθυμουμε, επισης, καθενας σας την ιδια επιμελεια να δειχνει μεχρι το τελος με σκοπο να διατηρησετε την πληρη βεβαιοτητα της ελπιδας σας,
12. για να μη γινετε νωθροι, αλλα μιμητες αυτων που κληρονομουν τις υποσχεσεις του Θεου μεσω της πιστης και της μακροθυμιας.
13. Γιατι οταν ο Θεος εδωσε υποσχεση στον Αβρααμ, επειδη δεν ειχε να ορκιστει απεναντι σε κανεναν μεγαλυτερο, ορκιστηκε απεναντι στον εαυτο του,
14. λεγοντασ: Βεβαιως θα σε υπερευλογησω και θα σε υπερπληθυνω.
15. Και ετσι ο Αβρααμ, επειδη μακροθυμησε, πετυχε την εκπληρωση της υποσχεσης.
16. Γιατι οι ανθρωποι ορκιζονται απεναντι στον μεγαλυτερο τους, και τελος καθε αντιλογιας ς αυτους ειναι ο ορκος προς βεβαιωση.
17. Γι αυτο, επειδη ηθελε περισσοτερο ο Θεος να δειξει στους κληρονομους της υποσχεσης το αμεταβλητο της βουλης του, μεσολαβησε με ορκο,
18. ωστε διαμεσου δυο πραγματων αμεταβλητων, στα οποια ειναι αδυνατο να πει ψεματα ο Θεος, να εχουμε ισχυρη ενθαρρυνση οσοι καταφυγαμε ς αυτον, ωστε να κρατησουμε σταθερα την ελπιδα που βρισκεται μπροστα μας.
19. Αυτην την ελπιδα εχουμε σαν αγκυρα της ψυχης ασφαλη και βεβαιη και εισερχομενη στο εσωτερικο μερος του καταπετασματος,
20. οπου προδρομος για χαρη μας εισηλθε ο Ιησους, αφου εγινε Αρχιερεας στον αιωνα κατα την ταξη Μελχισεδεκ.
| 
