1. Δικαιωθηκαμε λοιπον απο την πιστη και εχουμε ειρηνη με το Θεο μεσω του Κυριου μας Ιησου Χριστου,
2. διαμεσου του οποιου εχουμε και την εισοδο με την πιστη στη χαρη αυτη στην οποια εχουμε σταθει και καυχιομαστε για την ελπιδα της δοξας του Θεου.
3. Και οχι μονο αυτο, αλλα και καυχιομαστε μεσα στις θλιψεις, ξεροντας οτι η θλιψη κατεργαζεται υπομονη,
4. και η υπομονη δοκιμασμενο χαρακτηρα, και ο δοκιμασμενος χαρακτηρας ελπιδα.
5. Και η ελπιδα δεν καταντροπιαζει, γιατι η αγαπη του Θεου εχει ξεχυθει στις καρδιες μας μεσω του Πνευματος του Αγιου που μας δοθηκε.
6. Ακομη γιατι, ενω εμεις ημασταν ακομη ασθενεις, ο Χριστος κατα τον καταλληλο καιρο πεθανε υπερ των ασεβων.
7. Γιατι μολις και μετα βιας υπερ ενος δικαιου κανεις θα πεθανει. Επειδη για τον αγαθο ανθρωπο ισως κανεις και τολμα να πεθανει.
8. Ο Θεος, ομως, δειχνει τη δικη του αγαπη ς εμας με το οτι, ενω ημασταν ακομη αμαρτωλοι, ο Χριστος πεθανε για χαρη μας.
9. Πολυ περισσοτερο, λοιπον, τωρα που δικαιωθηκαμε με το αιμα του θα σωθουμε μεσω αυτου απο την οργη.
10. Γιατι αν, οταν ημασταν εχθροι, συμφιλιωθηκαμε με το Θεο μεσω του θανατου του Υιου του, πολυ περισσοτερο, αφου συμφιλιωθηκαμε, θα σωθουμε με τη ζωη του.
11. Και οχι μονο αυτο, αλλα και καυχιομαστε εχοντας σχεση με το Θεο μεσω του Κυριου μας Ιησου Χριστου, μεσω του οποιου τωρα λαβαμε τη συμφιλιωση.
12. Γι αυτο, οπως ακριβως μεσω ενος ανθρωπου εισηλθε η αμαρτια στον κοσμο και μεσω της αμαρτιας ο θανατος, και ετσι σε ολους τους ανθρωπους ο θανατος περασε, εφοσον ολοι αμαρτησαν...
13. Γιατι μεχρι τοτε που δοθηκε ο νομος υπηρχε αμαρτια στον κοσμο, αλλα αμαρτια δεν καταλογιζεται οταν δεν υπαρχει νομος.
14. Παρολ αυτα ο θανατος βασιλεψε απο τον Αδαμ μεχρι το Μωυση και πανω ς αυτους που δεν αμαρτησαν κατα τροπο ομοιο με την παραβαση του Αδαμ, που ειναι τυπος του μελλοντικου.
15. Αλλα οπως ειναι το παραπτωμα δεν ειναι ετσι και το χαρισμα. Γιατι αν με το παραπτωμα του ενος πεθαναν οι πολλοι, πολυ περισσοτερο περισσεψε στους πολλους η χαρη του Θεου και η δωρεα με τη χαρη που προερχεται απο τον ενα ανθρωπο, τον Ιησου Χριστο.
16. Και δε συνεβηκε με το δωρο οπως συνεβηκε με το παραπτωμα μεσω του ενος ανθρωπου που αμαρτησε. Γιατι αφενος η κριση που επηλθε απο ενα παραπτωμα οδηγησε σε καταδικη, αφετερου το χαρισμα απο πολλα παραπτωματα οδηγει σε δικαιωση.
17. Γιατι, αν με το παραπτωμα του ενος ανθρωπου ο θανατος βασιλεψε μεσω αυτου του ενος, πολυ περισσοτερο αυτοι που λαβαινουν το περισσευμα της χαρης και τη δωρεα της δικαιωσης, με ζωη θα βασιλεψουν μεσω του ενος Ιησου Χριστου.
18. ρα, λοιπον, οπως με ενα παραπτωμα ς ολους τους ανθρωπους ηρθε καταδικη, ετσι και με μια δικαιη πραξη ς ολους τους ανθρωπους ηρθε δικαιωση ζωης.
19. Γιατι, οπως ακριβως με την παρακοη του ενος ανθρωπου οι πολλοι καταστηθηκαν αμαρτωλοι, ετσι και με την υπακοη του ενος οι πολλοι θα κατασταθουν δικαιοι.
20. Ο νομος λοιπον παρεμβληθηκε, ωστε να πλεονασει το παραπτωμα. Οπου ομως πλεονασε η αμαρτια, υπερπερισσεψε η χαρη,
21. ωστε, οπως ακριβως η αμαρτια βασιλεψε μεσω του θανατου, ετσι και η χαρη να βασιλεψει μεσω της δικαιωσης για ζωη αιωνια, διαμεσου του Ιησου Χριστου του Κυριου μας.
| 
