1. Εν οις επισυναχθεισων των μυριαδων του οχλου, ωστε καταπατειν αλληλους, ηρξατο λεγειν προς τους μαθητας αυτου πρωτον, Προσεχετε εαυτοις απο της ζυμης των Φαρισαιων, ητις εστιν υποκρισις.
2. ουδεν δε συγκεκαλυμμενον εστιν, ο ουκ αποκαλυφθησεται, και κρυπτον, ο ου γνωσθησεται.
3. ανθ ων οσα εν τη σκοτια ειπατε, εν τω φωτι ακουσθησεται και ο προς το ους ελαλησατε εν τοις ταμειοις, κηρυχθησεται επι των δωματων.
4. λεγω δε υμιν τοις φιλοις μου, Μη φοβηθητε απο των αποκτεινοντων το σωμα, και μετα ταυτα μη εχοντων περισσοτερον τι ποιησαι.
5. υποδειξω δε υμιν τινα φοβηθητε φοβηθητε τον μετα το αποκτειναι εξουσιαν εχοντα εμβαλειν εις την γεενναν ναι, λεγω υμιν, τουτον φοβηθητε.
6. ουχι πεντε στρουθια πωλειται ασσαριων δυο και εν εξ αυτων ουκ εστιν επιλελησμενον ενωπιον του Θεου.
7. αλλα και αι τριχες της κεφαλης υμων πασαι ηριθμηνται. μη ουν φοβεισθε πολλων στρουθιων διαφερετε.
8. λεγω δε υμιν, Πας ος αν ομολογηση εν εμοι εμπροσθεν των ανθρωπων, και ο υιος του ανθρωπου ομολογησει εν αυτω εμπροσθεν των αγγελων του Θεου
9. ο δε αρνησαμενος με ενωπιον των ανθρωπων απαρνηθησεται ενωπιον των αγγελων του Θεου.
10. και πας ος ερει λογον εις τον υιον του ανθρωπου, αφεθησεται αυτω τω δε εις το {Αγιον Πνευμα βλασφημησαντι ουκ αφεθησεται.
11. οταν δε προσφερωσιν υμας επι τας συναγωγας και τας αρχας και τας εξουσιας, μη μεριμνατε πως η τι απολογησησθε, η τι ειπητε
12. το γαρ {Αγιον Πνευμα διδαξει υμας εν αυτη τη ωρα, α δει ειπειν.
13. Ειπε δε τις αυτω εκ του οχλου, Διδασκαλε, ειπε τω αδελφω μου μερισασθαι μετ εμου την κληρονομιαν.
14. ο δε ειπεν αυτω, :Ανθρωπε, τις με κατεστησε δικαστην η μεριστην εφ υμας
15. ειπε δε προς αυτους, Ορατε και φυλασσεσθε απο της πλεονεξιας οτι ουκ εν τω περισσευειν τινι η ζωη αυτου εστιν εκ των υπαρχοντων αυτου.
16. ειπε δε παραβολην προς αυτους, λεγων, Ανθρωπου τινος πλουσιου ευφορησεν η χωρα
17. και διελογιζετο εν εαυτω, λεγων, Τι ποιησω, οτι ουκ εχω που συναξω τους καρπους μου
18. και ειπε, Τουτο ποιησω καθελω μου τας αποθηκας, και μειζονας οικοδομησω, και συναξω εκει παντα τα γενηματα μου και τα αγαθα μου
19. και ερω τη ψυχη μου, Ψυχη, εχεις πολλα αγαθα κειμενα εις ετη πολλα αναπαυου, φαγε, πιε, ευφραινου.
20. ειπε δε αυτω ο Θεος, :Αφρον, ταυτη τη νυκτι την ψυχην σου απαιτουσιν απο σου α δε ητοιμασας, τινι εσται
21. ουτως ο θησαυριζων εαυτω, και μη εις Θεον πλουτων.
22. Ειπε δε προς τους μαθητας αυτου, Δια τουτο υμιν λεγω, μη μεριμνατε τη ψυχη υμων, τι φαγητε μηδε τω σωματι, τι ενδυσησθε.
23. η ψυχη πλειον εστι της τροφης, και το σωμα του ενδυματος.
24. κατανοησατε τους κορακας, οτι ου σπειρουσιν, ουδε θεριζουσιν, οις ουκ εστι ταμειον ουδε αποθηκη, και ο Θεος τρεφει αυτους ποσω μαλλον υμεις διαφερετε των πετεινων
25. τις δε εξ υμων μεριμνων δυναται προσθειναι επι την ηλικιαν αυτου πηχυν ενα
26. ει ουν ουτε ελαχιστον δυνασθε, τι περι των λοιπων μεριμνατε
27. κατανοησατε τα κρινα πως αυξανει ου κοπια, ουδε νηθει λεγω δε υμιν, ουδε Σολομων εν παση τη δοξη αυτου περιεβαλετο ως εν τουτων.
28. ει δε τον χορτον εν τω αγρω σημερον οντα, και αυριον εις κλιβανον βαλλομενον, ο Θεος ουτως αμφιεννυσι, ποσω μαλλον υμας, ολιγοπιστοι
29. και υμεις μη ζητειτε τι φαγητε, η τι πιητε και μη μετεωριζεσθε.
30. ταυτα γαρ παντα τα εθνη του κοσμου επιζητει υμων δε ο πατηρ οιδεν οτι χρηζετε τουτων.
31. πλην ζητειτε την βασιλειαν του Θεου, και ταυτα παντα προστεθησεται υμιν.
32. μη φοβου, το μικρον ποιμνιον οτι ευδοκησεν ο πατηρ υμων δουναι υμιν την βασιλειαν.
33. πωλησατε τα υπαρχοντα υμων και δοτε ελεημοσυνην. ποιησατε εαυτοις βαλαντια μη παλαιουμενα, θησαυρον ανεκλειπτον εν τοις ουρανοις, οπου κλεπτης ουκ εγγιζει, ουδε σης διαφθειρει
34. οπου γαρ εστιν ο θησαυρος υμων, εκει και η καρδια υμων εσται.
35. :Εστωσαν υμων αι οσφυες περιεζωσμεναι, και οι λυχνοι καιομενοι
36. και υμεις ομοιοι ανθρωποις προσδεχομενοις τον κυριον εαυτων, ποτε αναλυσει εκ των γαμων, ινα, ελθοντος και κρουσαντος, ευθεως ανοιξωσιν αυτω.
37. μακαριοι οι δουλοι εκεινοι, ους ελθων ο κυριος ευρησει γρηγορουντας αμην λεγω υμιν οτι περιζωσεται και ανακλινει αυτους, και παρελθων διακονησει αυτοις.
38. και εαν ελθη εν τη δευτερα φυλακη, και εν τη τριτη φυλακη ελθη, και ευρη ουτω, μακαριοι εισιν οι δουλοι εκεινοι.
39. τουτο δε γινωσκετε, οτι ει ηδει ο οικοδεσποτης ποια ωρα ο κλεπτης ερχεται, εγρηγορησεν αν, και ουκ αν αφηκε διορυγηναι τον οικον αυτου.
40. και υμεις ουν γινεσθε ετοιμοι οτι η ωρα ου δοκειτε ο υιος του ανθρωπου ερχεται.
41. Ειπε δε αυτω ο Πετρος, Κυριε, προς ημας την παραβολην ταυτην λεγεις, η και προς παντας
42. ειπε δε ο Κυριος, Τις αρα εστιν ο πιστος οικονομος και φρονιμος, ον καταστησει ο κυριος επι της θεραπειας αυτου, του διδοναι εν καιρω το σιτομετριον
43. μακαριος ο δουλος εκεινος, ον ελθων ο κυριος αυτου ευρησει ποιουντα ουτως.
44. αληθως λεγω υμιν οτι επι πασι τοις υπαρχουσιν αυτου καταστησει αυτον.
45. εαν δε ειπη ο δουλος εκεινος εν τη καρδια αυτου, Χρονιζει ο κυριος μου ερχεσθαι, και αρξηται τυπτειν τους παιδας και τας παιδισκας, εσθιειν τε και πινειν και μεθυσκεσθαι
46. ηξει ο κυριος του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προσδοκα, και εν ωρα η ου γινωσκει και διχοτομησει αυτον, και το μερος αυτου μετα των απιστων θησει.
47. εκεινος δε ο δουλος ο γνους το θελημα του κυριου εαυτου, και μη ετοιμασας μηδε ποιησας προς το θελημα αυτου, δαρησεται πολλας
48. ο δε μη γνους, ποιησας δε αξια πληγων, δαρησεται ολιγας. παντι δε ω εδοθη πολυ, πολυ ζητηθησεται παρ αυτου και ω παρεθεντο πολυ, περισσοτερον αιτησουσιν αυτον.
49. Πυρ ηλθον βαλειν εις την γην, και τι θελω ει ηδη ανηφθη
50. βαπτισμα δε εχω βαπτισθηναι, και πως συνεχομαι εως ου τελεσθη
51. δοκειτε οτι ειρηνην παρεγενομην δουναι εν τη γη ουχι, λεγω υμιν, αλλ η διαμερισμον.
52. εσονται γαρ απο του νυν πεντε εν οικω ενι διαμεμερισμενοι, τρεις επι δυσι, και δυο επι τρισι
53. διαμερισθησεται πατηρ εφ υιω, και υιος επι πατρι μητηρ επι θυγατρι, και θυγατηρ επι μητρι πενθερα επι την νυμφην αυτης, και νυμφη επι την πενθεραν αυτης.
54. :Ελεγε δε και τοις οχλοις, {Οταν ιδητε την νεφελην ανατελλουσαν απο δυσμων, ευθεως λεγετε, :Ομβρος ερχεται και γινεται ουτω.
55. και οταν νοτον πνεοντα, λεγετε, οτι Καυσων εσται και γινεται.
56. υποκριται, το προσωπον του ουρανου και της γης οιδατε δοκιμαζειν τον δε καιρον τουτον πως ου δοκιμαζετε
57. τι δε και αφ εαυτων ου κρινετε το δικαιον
58. ως γαρ υπαγεις μετα του αντιδικου σου επ αρχοντα, εν τη οδω δος εργασιαν απηλλαχθαι απ αυτου μηποτε κατασυρη σε προς τον κριτην, και ο κριτης σε παραδω τω πρακτορι, και ο πρακτωρ σε βαλλη εις φυλακην.
59. λεγω σοι, ου μη εξελθης εκειθεν, εως ου και το εσχατον λεπτον αποδως.
| 
