Λουκάς, Chapter 13

1. Παρησαν δε τινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των Γαλιλαιων, ων το αιμα Πιλατος εμιξε μετα των θυσιων αυτων.    2. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις, Δοκειτε οτι οι Γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους Γαλιλαιους εγενοντο, οτι τοιαυτα πεπονθασιν    3. ουχι, λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε, παντες ωσαυτως απολεισθε.    4. η εκεινοι οι δεκα και οκτω, εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω Σιλωαμ και απεκτεινεν αυτους, δοκειτε οτι ουτοι οφειλεται εγενοντο παρα παντας ανθρωπους τους κατοικουντας εν Ιερουσαλημ    5. ουχι, λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε, παντες ομοιως απολεισθε.    6. ελεγε δε ταυτην την παραβολην Συκην ειχε τις εν τω αμπελωνι αυτου πεφυτευμενην και ηλθε καρπον ζητων εν αυτη, και ουχ ευρεν.    7. ειπε δε προς τον αμπελουργον, Ιδου, τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη, και ουχ ευρισκω εκκοψον αυτην ινατι και την γην καταργει    8. ο δε αποκριθεις λεγει αυτω, Κυριε, αφες αυτην και τουτο το ετος, εως οτου σκαψω περι αυτην, και βαλω κοπριαν    9. καν μεν ποιηση καρπον ει δε μηγε, εις το μελλον εκκοψεις αυτην.    10. Νν δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασι    11. και ιδου, γυνη ην πνευμα εχουσα ασθενειας ετη δεκα και οκτω, και ην συγκυπτουσα, και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες.    12. ιδων δε αυτην ο Ιησους προσεφωνησε, και ειπεν αυτη, Γυναι, απολελυσαι της ασθενειας σου.    13. και επεθηκεν αυτη τας χειρας και παραχρημα ανωρθωθη, και εδοξαζε τον Θεον.    14. αποκριθεις δε ο αρχισυναγωγος, αγανακτων οτι τω σαββατω εθεραπευσεν ο Ιησους, ελεγε τω οχλω, }Εξ ημεραι εισιν εν αις δει εργαζεσθαι εν ταυταις ουν ερχομενοι θεραπευεσθε, και μη τη ημερα του σαββατου.    15. απεκριθη ουν αυτω ο Κυριος, και ειπεν, Υποκριτα, εκαστος υμων τω σαββατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της φατνης, και απαγαγων ποτιζει    16. ταυτην δε, θυγατερα Αβρααμ ουσαν, ην εδησεν ο Σατανας, ιδου, δεκα και οκτω ετη, ουκ εδει λυθηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου    17. και ταυτα λεγοντος αυτου, κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασι τοις ενδοξοις τοις γινομενοις υπ αυτου.    18. :Ελεγε δε, Τινι ομοια εστιν η βασιλεια του Θεου και τινι ομοιωσω αυτην    19. ομοια εστι κοκκω σιναπεως, ον λαβων ανθρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου και ηυξησε, και εγενετο εις δενδρον μεγα, και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου.    20. και παλιν ειπε, Τινι ομοιωσω την βασιλειαν του Θεου    21. ομοια εστι ζυμη, ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια, εως ου εζυμωθη ολον.    22. Και διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων, και πορειαν ποιουμενος εις Ιερουσαλημ    23. ειπε δε τις αυτω, Κυριε, ει ολιγοι οι σωζομενοι ο δε ειπε προς αυτους,    24. Αγωνιζεσθε εισελθειν δια της στενης πυλης οτι πολλοι, λεγω υμιν, ζητησουσιν εισελθειν, και ουκ ισχυσουσιν.    25. αφ ου αν εγερθη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την θυραν, και αρξησθε εξω εσταναι και κρουειν την θυραν, λεγοντες, Κυριε, Κυριε, ανοιξον ημιν και αποκριθεις ερει υμιν, Ουκ οιδα υμας, ποθεν εστε    26. τοτε αρξεσθε λεγειν, Εφαγομεν ενωπιον σου και επιομεν, και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας.    27. και ερει, Λεγων υμιν, ουκ οιδα υμας ποθεν εστε αποστητε απ εμου παντες οι εργαται της αδικιας.    28. εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων, οταν οψησθε Αβρααμ και Ισαακ και Ιακωβ και παντας τους προφητας εν τη βασιλεια του Θεου, υμας δε εκβαλλομενους εξω.    29. και ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων, και απο βορρα και νοτου, και ανακλιθησονται εν τη βασιλεια του Θεου.    30. και ιδου, εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι, και εισι πρωτοι οι εσονται εσχατοι.    31. Εν αυτη τη ημερα προσηλθον τινες Φαρισαιοι, λεγοντες αυτω, :Εξελθε και πορευου εντευθεν, οτι Νρωδης θελει σε αποκτειναι.    32. και ειπεν αυτοις, Πορευθεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη, Ιδου, εκβαλλω δαιμονια και ιασεις επιτελω σημερον και αυριον, και τη τριτη τελειουμαι.    33. πλην δει με σημερον και αυριον και τη εχομενη πορευεσθαι οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεσθαι εξω Ιερουσαλημ.    34. Ιερουσαλημ, Ιερουσαλημ, η αποκτεινουσα τους προφητας, και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην, ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα τεκνα σου, ον τροπον ορνις την εαυτης νοσσιαν υπο τας πτερυγας, και ουκ ηθελησατε.    35. ιδου, αφιεται υμιν ο οικος υμων ερημος αμην δε λεγω υμιν οτι Ου μη με ιδητε εως αν ηξη, οτε ειπητε, Ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου.