Λουκάς, Chapter 15

1. Νσαν δε εγγιζοντες αυτω παντες οι τελωναι και οι αμαρτωλοι, ακουειν αυτου.    2. και διεγογγυζον οι Φαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι Ουτος αμαρτωλους προσδεχεται, και συνεσθιει αυτοις.    3. Ειπε δε προς αυτους την παραβολην ταυτην, λεγων,    4. Τις ανθρωπος εξ υμων εχων εκατον προβατα, και απολεσας εν εξ αυτων, ου καταλειπει τα εννενηκονταεννεα εν τη ερημω, και πορευεται επι το απολωλος, εως ευρη αυτο    5. και ευρων επιτιθησιν επι τους ωμους εαυτου χαιρων    6. και ελθων εις τον οικον, συγκαλει τους φιλους και τους γειτονας, λεγων αυτοις, Συγχαρητε μοι, οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος.    7. λεγω υμιν οτι ουτω χαρα εσται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι, η επι εννενηκονταεννεα δικαιοις, οιτινες ου χρειαν εχουσι μετανοιας.    8. Ν τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα, εαν απολεση δραχμην μιαν, ουχι απτει λυχνον, και σαροι την οικιαν, και ζητει επιμελως εως οτου ευρη    9. και ευρουσα συγκαλειται τας φιλας και τας γειτονας, λεγουσα, Συγχαρητε μοι, οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα.    10. ουτω, λεγω υμιν, χαρα γινεται ενωπιον των αγγελων του Θεου επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι.    11. Ειπε δε, :Ανθρωπος τις ειχε δυο υιους    12. και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι, Πατερ, δος μοι το επιβαλλον μερος της ουσιας. και διειλεν αυτοις τον βιον.    13. και μετ ου πολλας ημερας συναγαγων απαντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν, και εκει διεσκορπισε την ουσιαν αυτου, ζων ασωτως.    14. δαπανησαντος δε αυτου παντα, εγενετο λιμος ισχυρος κατα την χωραν εκεινην, και αυτος ηρξατο υστερεισθαι.    15. και πορευθεις εκολληθη ενι των πολιτων της χωρας εκεινης και επεμψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους.    16. και επεθυμει γεμισαι την κοιλιαν αυτου απο των κερατιων ων ησθιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου αυτω.    17. εις εαυτον δε ελθων ειπε, Ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων, εγω δε λιμω απολλυμαι    18. αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου, και ερω αυτω, Πατερ, ημαρτον εις τον ουρανον, και ενωπιον σου    19. και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισθιων σου.    20. και αναστας ηλθε προς τον πατερα εαυτου. ετι δε αυτου μακραν απεχοντος, ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου, και εσπλαγχνισθη, και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου, και κατεφιλησεν αυτον.    21. ειπε δε αυτω ο υιος, Πατερ, ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου, και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου.    22. ειπε δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου, Εξενεγκατε την στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον, και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου, και υποδηματα εις τους ποδας    23. και ενεγκαντες τον μοσχον τον σιτευτον θυσατε, και φαγοντες ευφρανθωμεν    24. οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην, και ανεζησε και απολωλως ην, και ευρεθη. και ηρξαντο ευφραινεσθαι.    25. ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω και ως ερχομενος ηγγισε τη οικια, ηκουσε συμφωνιας και χορων.    26. και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων, επυνθανετο τι ειη ταυτα.    27. ο δε ειπεν αυτω οτι Ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον, οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν.    28. ωvργισθη δε, και ουκ ηθελεν εισελθειν ο ουν πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον.    29. ο δε αποκριθεις ειπε τω πατρι, Ιδου, τοσαυτα ετη δουλευω σοι, και ουδεποτε εντολην σου παρηλθον, και εμοι ουδεποτε εδωκας εριφον, ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω.    30. οτε δε ο υιος σου ουτος ο καταφαγων σου τον βιον μετα πορνων ηλθεν, εθυσας αυτω τον μοσχον τον σιτευτον.    31. ο δε ειπεν αυτω, Τεκνον, συ παντοτε μετ εμου ει, και παντα τα εμα σα εστιν    32. ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει οτι ο αδελφος σου ουτος νεκρος ην, και ανεζησε και απολωλως ην, και ευρεθη.