Λουκάς, Chapter 16

1. :Ελεγε δε και προς τους μαθητας αυτου, :Ανθρωπος τις ην πλουσιος, ος ειχεν οικονομον και ουτος διεβληθη αυτω ως διασκορπιζων τα υπαρχοντα αυτου.    2. και φωνησας αυτον ειπεν αυτω, Τι τουτο ακουω περι σου αποδος τον λογον της οικονομιας σου ου γαρ δυνηση ετι οικονομειν.    3. ειπε δε εν εαυτω ο οικονομος, Τι ποιησω, οτι ο κυριος μου αφαιρειται την οικονομιαν απ εμου σκαπτειν ουκ ισχυω, επαιτειν αισχυνομαι.    4. εγνων τι ποιησω, ινα οταν μετασταθω της οικονομιας, δεξωνται με εις τους οικους αυτων.    5. και προσκαλεσαμενος ενα εκαστον των χρεωφειλετων του κυριου εαυτου, ελεγε τω πρωτω, Ποσον οφειλεις τω κυριω μου    6. ο δε ειπεν, Εκατον βατους ελαιου. και ειπεν αυτω, Δεξαι σου το γραμμα, και καθισας ταχεως γραψον πεντηκοντα.    7. επειτα ετερω ειπε, Συ δε ποσον οφειλεις ο δε ειπεν, Εκατον κορους σιτου. και λεγει αυτω, Δεξαι σου το γραμμα, και γραψον ογδοηκοντα.    8. και επηνεσεν ο κυριος τον οικονομον της αδικιας οτι φρονιμως εποιησεν οτι οι υιοι του αιωνος τουτου φρονιμωτεροι υπερ τους υιους του φωτος εις την γενεαν εαυτων εισι.    9. καγω υμιν λεγω, Ποιησατε εαυτοις φιλους εκ του μαμωνα της αδικιας, ινα, οταν εκλιπητε, δεξωνται υμας εις τας αιωνιους σκηνας.    10. ο πιστος εν ελαχιστω, και εν πολλω πιστος εστι, και ο εν ελαχιστω αδικος και εν πολλω αδικος εστιν.    11. ει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιστοι ουκ εγενεσθε, το αληθινον τις υμιν πιστευσει    12. και ει εν τω αλλοτριω πιστοι ουκ εγενεσθε, το υμετερον τις υμιν δωσει    13. ουδεις οικετης δυναται δυσι κυριοις δουλευειν η γαρ τον ενα μισησει, και τον ετερον αγαπησει η ενος ανθεξεται, και του ετερου καταφρονησει. ου δυνασθε Θεω δουλευειν και μαμωνα.    14. :Νκουον δε ταυτα παντα και οι Φαρισαιοι φιλαργυροι υπαρχοντες, και εξεμυκτηριζον αυτον.    15. και ειπεν αυτοις, Υμεις εστε οι δικαιουντες εαυτους ενωπιον των ανθρωπων, ο δε Θεος γινωσκει τας καρδιας υμων οτι το εν ανθρωποις υψηλον βδελυγμα ενωπιον του Θεου εστιν.    16. ο νομος και οι προφηται εως Ιωαννου απο τοτε η βασιλεια του Θεου ευαγγελιζεται, και πας εις αυτην βιαζεται.    17. ευκοπωτερον δε εστι τον ουρανον και την γην παρελθειν, η του νομου μιαν κεραιαν πεσειν.    18. πας ο απολυων την γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει και πας ο απολελυμενην απο ανδρος γαμων μοιχευει.    19. :Ανθρωπος δε τις ην πλουσιος, και ενεδιδυσκετο πορφυραν και βυσσον, ευφραινομενος καθ ημεραν λαμπρως.    20. πτωχος δε τις ην ονοματι Λαζαρος, ος εβεβλητο προς τον πυλωνα αυτου ηλκωμενος    21. και επιθυμων χορτασθηναι απο των ψιχιων των πιπτοντων απο της τραπεζης του πλουσιου αλλα και οι κυνες ερχομενοι απελειχον τα ελκη αυτου    22. εγενετο δε αποθανειν τον πτωχον, και απενεχθηναι αυτον υπο των αγγελων εις τον κολπον του Αβρααμ απεθανε δε και ο πλουσιος, και εταφη    23. και εν τω αδη επαρας τους οφθαλμους αυτου, υπαρχων εν βασανοις, ορα τον Αβρααμ απο μακροθεν, και Λαζαρον εν τοις κολποις αυτου.    24. και αυτος φωνησας ειπε, Πατερ Αβρααμ, ελεησον με, και πεμψον Λαζαρον, ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος, και καταψυξη την γλωσσαν μου οτι οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη.    25. ειπε δε Αβρααμ, Τεκνον, μνησθητι οτι απελαβες συ τα αγαθα σου εν τη ζωη σου, και Λαζαρος ομοιως τα κακα νυν δε οδε παρακαλειται, συ δε οδυνασαι.    26. και επι πασι τουτοις μεταξυ ημων και υμων χασμα μεγα εστηρικται, οπως οι θελοντες διαβηναι εντευθεν προς υμας μη δυνωνται, μηδε οι εκειθεν προς ημας διαπερωσιν.    27. ειπε δε, Ερωτω ουν σε, πατερ, ινα πεμψης αυτον εις τον οικον του πατρος μου,    28. εχω γαρ πεντε αδελφους, οπως διαμαρτυρηται αυτοις, ινα μη και αυτοι ελθωσιν εις τον τοπον τουτον της βασανου.    29. λεγει αυτω Αβρααμ, :Εχουσι Μωσεα και τους προφητας ακουσατωσαν αυτων.    30. ο δε ειπεν, Ουχι, πατερ Αβρααμ αλλ εαν τις απο νεκρων πορευθη προς αυτους, μετανοησουσιν.    31. ειπε δε αυτω, Ει Μωσεως και των προφητων ουκ ακουουσιν, ουδε εαν τις εκ νεκρων αναστη, πεισθησονται.