1. Και ηλθον εις το περαν της θαλασσης, εις την χωραν των Γαδαρηνων.
2. και εξελθοντι αυτω εκ του πλοιου, ευθεως απηντησεν αυτω εκ των μνημειων ανθρωπος εν πνευματι ακαθαρτω,
3. ος την κατοικησιν ειχεν εν τοις μνημειοις και ουτε αλυσεσιν ουδεις ηδυνατο αυτον δησαι,
4. δια το αυτον πολλακις πεδαις και αλυσεσι δεδεσθαι, και διεσπασθαι υπ αυτου τας αλυσεις, και τας πεδας συντετριφθαι και ουδεις αυτον ισχυε δαμασαι
5. και δια παντος, νυκτος και ημερας, εν τοις ορεσι και εν τοις μνημασιν ην κραζων και κατακοπτων εαυτον λιθοις.
6. ιδων δε τον Ιησουν απο μακροθεν, εδραμε και προσεκυνησεν αυτω,
7. και κραξας φωνη μεγαλη ειπε, Τι εμοι και σοι, Ιησου, υιε του Θεου του υψιστου ορκιζω σε τον Θεον. μη με βασανισης
8. ελεγε γαρ αυτω, :Εξελθε, το πνευμα το ακαθαρτον, εκ του ανθρωπου.
9. και επηρωτα αυτον, Τι σοι ονομα και απεκριθη, λεγων, Λεγεων ονομα μοι, οτι πολλοι εσμεν.
10. και παρεκαλει αυτον πολλα, ινα μη αυτους αποστειλη εξω της χωρας.
11. ην δε εκει προς τα ορη αγελη χοιρων μεγαλη βοσκομενη
12. και παρεκαλεσαν αυτον παντες οι δαιμονες, λεγοντες, Πεμψον ημας εις τους χοιρους, ινα εις αυτους εισελθωμεν.
13. και επετρεψεν αυτοις ευθεως ο Ιησους. και εξελθοντα τα πνευματα τα ακαθαρτα εισηλθον εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την θαλασσαν ησαν δε ως δισχιλιοι και επνιγοντο εν τη θαλασση.
14. οι δε βοσκοντες τους χοιρους εφυγον, και ανηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους. και εξηλθον ιδειν τι εστι το γεγονος
15. και ερχονται προς τον Ιησουν, και θεωρουσι τον δαιμονιζομενον καθημενον και ιματισμενον και σωφρονουντα, τον εσχηκοτα τον λεγεωνα και εφοβηθησαν.
16. και διηγησαντο αυτοις οι ιδοντες πως εγενετο τω δαιμονιζομενω, και περι των χοιρων.
17. και ηρξαντο παρακαλειν αυτον απελθειν απο των οριων αυτων.
18. και εμβαντος αυτου εις το πλοιον, παρεκαλει αυτον ο δαιμονισθεις, ινα η μετ αυτου.
19. ο δε Ιησους ουκ αφηκεν αυτον, αλλα λεγει αυτω, {Υπαγε εις τον οικον σου προς τους σους, και αναγγειλον αυτοις οσα σοι ο Κυριος εποιησε, και ηλεησε σε.
20. και απηλθε και ηρξατο κηρυσσειν εν τη Δεκαπολει οσα εποιησεν αυτω ο Ιησους και παντες εθαυμαζον.
21. Και διαπερασαντος του Ιησου εν τω πλοιω παλιν εις το περαν, συνηχθη οχλος πολυς επ αυτον, και ην παρα την θαλασσαν.
22. και ιδου, ερχεται εις των αρχισυναγωγων, ονοματι Ιαειρος, και ιδων αυτον, πιπτει προς τους ποδας αυτου,
23. και παρεκαλει αυτον πολλα, λεγων οτι Το θυγατριον μου εσχατως εχει ινα ελθων επιθης αυτη τας χειρας, οπως σωθη και ζησεται.
24. και απηλθε μετ αυτου και ηκολουθει αυτω οχλος πολυς, και συνεθλιβον αυτον.
25. Και γυνη τις ουσα εν ρυσει αιματος ετη δωδεκα,
26. και πολλα παθουσα υπο πολλων ιατρων, και δαπανησασα τα παρ εαυτης παντα, και μηδεν ωvφεληθεισα, αλλα μαλλον εις το χειρον ελθουσα,
27. ακουσασα περι του Ιησου, ελθουσα εν τω οχλω οπισθεν, ηψατο του ιματιου αυτου
28. ελεγε γαρ οτι Καν των ιματιων αυτου αψωμαι, σωθησομαι.
29. και ευθεως εξηρανθη η πηγη του αιματος αυτης, και εγνω τω σωματι οτι ιαται απο της μαστιγος.
30. και ευθεως ο Ιησους επιγνους εν εαυτω την εξ αυτου δυναμιν εξελθουσαν, επιστραφεις εν τω οχλω, ελεγε, Τις μου ηψατο των ιματιων
31. και ελεγον αυτω οι μαθηται αυτου, Βλεπεις τον οχλον συνθλιβοντα σε, και λεγεις, Τις μου ηψατο
32. και περιεβλεπετο ιδειν την τουτο ποιησασαν.
33. η δε γυνη φοβηθεισα και τρεμουσα, ειδυια ο γεγονεν επ αυτη, ηλθε και προσεπεσεν αυτω, και ειπεν αυτω πασαν την αληθειαν.
34. ο δε ειπεν αυτη, θυγατερ, η πιστις σου σεσωκε σε υπαγε εις ειρηνην, και ισθι υγιης απο της μαστιγος σου.
35. :Ετι αυτου λαλουντος, ερχονται απο του αρχισυναγωγου, λεγοντες οτι Ν θυγατηρ σου απεθανε τι ετι σκυλλεις τον διδασκαλον
36. ο δε Ιησους ευθεως ακουσας τον λογον λαλουμενον λεγει τω αρχισυναγωγω, Μη φοβου, μονον πιστευε.
37. και ουκ αφηκεν ουδενα αυτω συνακολουθησαι, ει μη Πετρον και Ιακωβον και Ιωαννην τον αδελφον Ιακωβου.
38. και ερχεται εις τον οικον του αρχισυναγωγου, και θεωρει θορυβον, και κλαιοντας και αλαλαζοντας πολλα
39. και εισελθων λεγει αυτοις, Τι θορυβεισθε και κλαιετε το παιδιον ουκ απεθανεν, αλλα καθευδει.
40. και κατεγελων αυτου. ο δε, εκβαλων απαντας, παραλαμβανει τον πατερα του παιδιου και την μητερα και τους μετ αυτου, και εισπορευεται οπου ην το παιδιον ανακειμενον
41. και κρατησας της χειρος του παιδιου, λεγει αυτη, Ταλιθα, κουμι ο εστι μεθερμηνευομενον, Το κορασιον, σοι λεγω εγειραι.
42. και ευθεως ανεστη το κορασιον, και περιεπατει, ην γαρ ετων δωδεκα και εξεστησαν εκστασει μεγαλη.
43. και διεστειλατο αυτοις πολλα ινα μηδεις γνω τουτο και ειπε δοθηναι αυτη φαγειν.
| 
