1. Saul was zoveel jaar oud toen hij koning werd en hij heeft twee jaar over Israël geregeerd.
2. Saul koos uit Israël drieduizend mannen, van wie er tweeduizend onder zijn bevel in Mikmas en op de berg bij Betel kwamen te liggen. Duizend mannen vielen onder het bevel van Jonatan in Gibea van Benjamin. De rest van het volk liet hij naar huis gaan, ieder naar zijn eigen tent.
3. Jonatan vernietigde de Filistijnse wachtpost in Geba en de Filistijnen vernamen dat. Intussen had Saul dit overal in het land laten rondbazuinen, want hij dacht: `De Hebreeën moeten het horen!'
4. Zo vernam heel Israël de boodschap: `Saul heeft de Filistijnse post vernietigd en daardoor hebben de Israëlieten het bij de Filistijnen verbruid.' Het volk werd opgeroepen om Saul te volgen naar Gilgal.
5. De Filistijnen verzamelden zich voor de strijd tegen de Israëlieten. Zij hadden drieduizend strijdwagens en zesduizend wagenstrijders; hun voetvolk was zo talrijk als de zandkorrels op de oevers van de zee. Zij rukten op en belegerden Mikmas, ten oosten van Bet-Awen.
6. Toen de Israëlieten zagen dat ze in het nauw raakten en de bevolking gevaar liep, verborgen zij zich in spelonken en spleten, in grotten, graven en putten.
7. Ook waren er Hebreeën die de Jordaan overstaken naar het land van Gad en Gilead. Saul daarentegen bevond zich nog in Gilgal en er was grote angst onder de mannen die hem volgden.
8. Hij wachtte zeven dagen, tot het ogenblik dat Samuël had vastgesteld, maar Samuël kwam niet naar Gilgal. Toen begon het volk Saul in de steek te laten.
9. Daarom zei Saul: `Breng mij het brandoffer en de slachtoffers.' Hij droeg zelf het brandoffer op.
10. Nauwelijks had hij het brandoffer opgedragen of daar kwam Samuël aan. Saul ging hem tegemoet om hem te begroeten.
11. Samuël vroeg: `Wat hebt u gedaan?' Saul antwoordde: `Ik merkte dat het volk mij in de steek liet, en omdat u niet op de vastgestelde tijd hier was en de Filistijnen zich in Mikmas verzameld hadden,
12. dacht ik: Nu zullen de Filistijnen op mij afkomen, naar Gilgal, nog voordat ik de HEER gunstig gestemd heb. Dus heb ik mij veroorloofd zelf het brandoffer op te dragen.'
13. Samuël zei tegen Saul: `U bent dwaas geweest! Als u het bevel had opgevolgd dat de HEER uw God u had gegeven, dan zou Hij nu uw koningschap over Israël voor altijd bevestigen.
14. Maar nu zal uw koningschap niet blijven duren. De HEER heeft al iemand anders uitgezocht, een man naar zijn hart, en Hij heeft hem aangesteld als koning over zijn volk omdat u niet hebt uitgevoerd wat de HEER u had bevolen.'
15. Samuël vertrok en ging van Gilgal naar Gibea van Benjamin. Saul telde de mannen die nog bij hem waren; het waren er ongeveer zeshonderd.
16. Saul lag met zijn zoon Jonatan en het volk dat bij hem was in Geba van Benjamin, terwijl de Filistijnen bij Mikmas gelegerd waren.
17. Uit het kamp van de Filistijnen trokken drie groepen uit om het land plat te branden: de eerste groep nam de weg naar Ofra, naar het land Sual,
18. de tweede nam de weg naar Bet-Choron, de derde nam de weg langs de grens die boven langs het Hyenadal de woestijn in loopt.
19. Nu was er in heel Israël geen smid te vinden, want de Filistijnen hadden de Hebreeën verboden zwaarden of lansen te smeden.
20. De Israëlieten moesten zelfs aan de Filistijnen vragen om hun ploegschaar, hun zeis, hun bijl of hun sikkel te laten slijpen.
21. Dit kostte twee derde sikkel voor een ploegschaar of zes en een derde sikkel voor een hak, een bijl of voor het herstellen van een ossenprikkel.
22. Zo kwam het dat er op de dag van de veldslag in heel het leger van Saul en Jonatan geen zwaard of lans te vinden was, behalve die van Saul en Jonatan, zijn zoon.
23. De Filistijnen hadden een wachtpost uitgezet in de bergpas van Mikmas.
| 
