1. Uitspraak tegen Babel, die Jesaja, de zoon van Amos, in een visioen heeft gezien:
2. `Hijs het vaandel op een kale bergtop, roep op tot de strijd; wenk met de hand dat ze optrekken naar de poorten van de edelen.
3. Ik heb mijn heilige troepen bevel gegeven, mijn helden, die trots zijn op mijn grootheid, luidkeels opgeroepen om mijn toorn te voltrekken.
4. Hoor het gedreun op de bergen, als van een groot volk, hoor het geraas van de koninkrijken, van de verbonden naties: de HEER van de machten monstert zijn legers.
5. Vanuit een ver land, vanuit de verste plaats onder de hemel komen zij aan, de HEER en de wapens van zijn toorn: zij komen het hele land verwoesten.
6. Hef een klaaglied aan, want de dag van de HEER is nabij, hij komt als een verwoesting door de Machtige.
7. Daarom laat iedereen zijn handen slap hangen en ontzinkt de mensen alle moed.
8. Zij zijn allemaal van streek, krampen en pijnen grijpen hen aan, zij kronkelen als een vrouw in haar weeën. Verbijsterd staren zij elkaar aan, hun gezichten gloeien als vuur.
9. Daar komt de dag van de HEER, ongenadig, een en al grimmigheid en hevige toorn, om dit land te veranderen in een woestenij, en Hij zal er de zondaars verdelgen.
10. De sterren en planeten aan de hemel geven geen licht meer; de zon is al bij haar opgaan verduisterd, de maan laat haar licht niet meer schijnen.
11. Ik straf de wereld vanwege haar slechtheid, de zondaars vanwege hun misdaden. Ik maak een eind aan de trots van de hooghartigen en de hoogmoed van de geweldenaars sla Ik neer.
12. Ik maak mensen schaarser dan goud, zeldzamer dan het zuivere goud uit Ofir.
13. Daartoe laat Ik de hemel wankelen, de aarde raakt van haar plaats, op de dag dat de HEER van de machten zijn razernij loslaat, de dag van zijn hevige toorn.
14. Opgejaagd als gazellen, als schapen die niemand bijeenhoudt, keert iedereen terug naar zijn eigen volk en vlucht naar zijn eigen land.
15. Wie ontdekt wordt, wordt afgemaakt, wie gegrepen wordt, komt om door het zwaard.
16. Hun kinderen worden voor hun ogen verpletterd, hun huizen geplunderd, hun vrouwen onteerd.
17. De Meden hits Ik tegen hen op, die hechten geen waarde aan zilver en laten zich niet verleiden door goud.
18. Met hun boog doden zij knapen, pasgeborenen schenken zij geen erbarmen, zij ontzien geen kinderen.
19. Babel, de parel van alle koninkrijken, het sieraad en de trots van de Chaldeeën, ondergaat het lot van Sodom en Gomorra, die door God zijn verwoest.
20. Voor altijd blijft het onbewoond, ontvolkt van generatie op generatie. Geen Arabier slaat er zijn tent op, geen herder laat er zijn kudde rusten.
21. De dieren van de woestijn hebben er hun rustplaats, de huizen zitten vol uilen, struisvogels wonen er en saters dansen er in het rond.
22. Hyena's huilen er in de burchten, jakhalzen in de weelderige paleizen. Het uur van Babel heeft geslagen, zijn dagen zijn geteld!
| 
