Judita, Chapter 9

1. Judit strooide as op haar hoofd, ontdeed zich van haar kleding, behalve van haar boetekleed, en wierp zich ter aarde. Terwijl in Jeruzalem in het huis van God het wierookoffer werd opgedragen, riep Judit met luide stem de Heer aan:    2. Heer God van mijn vader Simeon, U hebt mijn vader een zwaard ter hand gesteld, om wraak te nemen op de vreemdelingen die de gordel van een maagd losmaakten om haar te schande te maken, haar ledematen ontblootten om haar te onteren, en haar schoot ontwijdden om haar te beschamen. Ofschoon U verboden had zoiets te doen, hebben zij dat toch gedaan.    3. En daarom hebt U hun aanvoerders uitgeleverd aan de dood, en hun bed, dat zich schaamde over hun verraad, hebt U door verraad in bloed gedrenkt. U hebt de slaven gedood tezamen met de heren, de heren op hun troon.    4. Hun vrouwen hebt U aan uw geliefde zonen als buit gegeven, hun dochters aan hen uitgeleverd en heel hun bezit onder hen verdeeld, omdat zij brandden van ijver voor U, de ontering van hun bloed verfoeiden en U te hulp riepen. O God, mijn God, verhoor ook mij, de weduwe.    5. U bent het die dat alles bewerkt hebt, evenals wat eraan voorafging en wat erop volgde. Wat vandaag is en morgen komt, hebt U beraamd; wat U in de geest had is gebeurd.    6. De dingen waartoe U besluit, dienen zich aan en zeggen: `Hier zijn we.' Want al uw wegen hebt U reeds gebaand en wat U beslist, hebt U reeds voorzien.    7. Zie, de Assyriërs zetten een hoge borst op vanwege hun legermacht, zij snoeven op hun paarden en ruiters, gaan prat op de sterke arm van hun voetvolk en vertrouwen op schild en speer, op boog en slinger, en ze weten niet dat U de Heer bent die alle oorlogstuig kan vernietigen.    8. Uw naam is Heer: verpletter dan met uw macht hun leger, breek in uw woede hun kracht. Zij zijn immers van plan om uw heiligdom te ontwijden, de tent te ontheiligen waarin uw heerlijke naam woont en met ijzer de hoorns van uw altaar af te slaan.    9. Zie hun overmoed, stort uw woede uit over hun hoofd, schenk mijn hand de kracht die ik, weduwe, nodig heb om mijn plan uit te voeren.    10. Sla door het verraad van mijn lippen de slaaf, samen met zijn heer, en de heer samen met zijn knecht. Verbrijzel hun trots door de hand van een vrouw.    11. Want uw kracht ligt niet in een groot aantal, noch ligt uw macht bij de sterken, maar U bent de God van de vernederden, de hulp van de geringen, de steun van de zwakken, de beschermer van de miskenden, de redder van de wanhopigen.    12. God van mijn vader, God van het erfdeel van Israël, gebieder van hemel en aarde, schepper van de wateren, koning van heel uw schepping, verhoor mijn smeekbede.    13. Laat mijn bedrieglijk woord als een bloedige gesel neerkomen op hen die gruwelijke plannen smeedden tegen uw verbond, uw heilige woning, de berg van Sion en het huis dat uw zonen bezitten.    14. Laat heel uw volk en alle stammen ondervinden dat U God bent, de God van alle macht en sterkte, want er is geen ander dan U die het huis Israël beschermt.'