1. Toen Sanballat hoorde dat wij bezig waren om de muur te herstellen, werd hij kwaad en in zijn grote woede bespotte hij de Judeeërs.
2. In tegenwoordigheid van zijn ambtgenoten en het leger van Samaria zei hij: `Wat zijn die stakkers van Judeeërs toch aan het doen? Zijn zij echt aan het bouwen? Denken ze al aan offeren? Zullen zij het ooit afkrijgen? Zullen zij die verkoolde stenen uit de puinhopen weer tot leven wekken?'
3. Tobia, de Ammoniet, stond naast hem en zei: `Laat ze maar bouwen: als er een vos op klimt, breekt die sterke muur van hen in stukken!'
4. Hoor toch, onze God, hoe wij een mikpunt van spot zijn geworden. Laat hun spot op hun eigen hoofd neerkomen, stuur ze in ballingschap en laat hen ten prooi vallen aan plundering.
5. Bedek hun schuld niet en vlak hun zonde niet uit voor uw aangezicht, want ze hebben de bouwers beledigd.
6. En wij herbouwden de muur. De muur werd over de gehele omtrek hersteld, tot de halve hoogte, want het volk werkte vastberaden door.
7. Toen Sanballat, Tobia, de Arabieren, de Ammonieten en de Asdodieten hoorden dat het herstel van de muur van Jeruzalem vorderde en dat de bressen geleidelijk aan gedicht werden, waren ze razend.
8. Zij sloten een bondgenootschap om samen Jeruzalem aan te vallen en er verwarring te stichten.
9. Wij baden tot onze God en stelden een wacht in om hen dag en nacht in het oog te houden.
10. En Juda zei: `De kracht van de dragers verzwakt, de puinhoop is te groot, en wij zijn niet in staat om de muren weer op te bouwen.'
11. Onze vijanden zeiden: `Zonder dat zij iets weten of iets merken, moeten wij ze overvallen, ze doden en een einde maken aan het werk.'
12. En de Judeeërs die bij hen woonden zeiden het wel tien keer tegen ons: `Kom terug, want zij keren zich tegen ons!'
13. Daarom legerde ik het volk bij de lager gelegen delen van de stad, op de onbeschermde plaatsen achter de muur, ingedeeld naar geslachten en gewapend met zwaarden, speren en bogen.
14. Ik bekeek het en richtte vervolgens het woord tot de notabelen, de magistraten en het overige volk: `Wees niet bang voor hen. Denk aan onze grote, ontzagwekkende Heer en vecht voor uw broeders, uw zonen en dochters, uw vrouwen en uw bezit.'
15. Toen onze vijanden hoorden dat wij op de hoogte waren en dat God hun plan verijdeld had, kon ieder zijn werk aan de muur hervatten.
16. Vanaf die dag werd de arbeid verricht met slechts de helft van mijn mannen: de andere helft hield de wacht, gepantserd en gewapend met speren, schilden en bogen, en stelde zich met hun leiders op achter heel het huis Juda
17. dat aan de muur bouwde. De dragers droegen met de ene hand het materiaal en hielden in de andere hand een speer.
18. De bouwers hadden bij het werk een zwaard omgebonden. De bazuinblazer stond in mijn buurt.
19. Ik zei tegen de notabelen, de magistraten en het overige volk: `Het werk is omvangrijk en ligt erg verspreid. Wij zijn over heel de muur verdeeld, op grote afstand van elkaar.
20. Als u dus het signaal van de bazuin hoort, moet u zich bij ons verzamelen. Onze God zal voor ons strijden.'
21. Terwijl de helft met speren de wacht hield, verrichtten wij dus het werk, vanaf het krieken van de dag tot het eerste licht van de sterren.
22. In die tijd zei ik tegen het volk dat ieder met zijn werkvolk in Jeruzalem moest overnachten. 's Nachts hielden ze voor ons de wacht en overdag werkten ze.
23. Noch ik, noch mijn broers, mijn gevolg of de mannen van de wacht, niemand van ons was ooit uit de kleren en iedereen was steeds met de speer gewapend.
| 
