1. Bluf niet over de dag van morgen, want je weet niet wat die dag zal brengen.
2. Laat een ander je roemen, niet je eigen mond; een vreemde, niet je eigen lippen.
3. Een steen is zwaar en zand weegt veel, maar de ergernis, door een dwaas veroorzaakt, weegt zwaarder dan die twee.
4. Razernij is onverbiddelijk, woede is onstuimig, maar wie is opgewassen tegen jaloezie?
5. Een duidelijke berisping is beter dan liefde die verborgen blijft.
6. De wonden die door een vriend worden geslagen zijn een teken van zijn trouw, maar de kussen van een vijand zijn bedrieglijk.
7. Iemand die verzadigd is vertrapt zelfs honing, maar voor een hongerige is alles wat bitter is zoet.
8. Zoals een vogel die wegvliegt van zijn nest, zo is een man die wegvlucht van zijn woonplaats.
9. Olie en reukwerk verheugen het hart: net als een beminnelijke vriend die goede raad geeft.
10. Laat je vriend en de vriend van je vader niet in de steek en ga het huis van je broer niet binnen op de dag dat je door rampspoed wordt getroffen. Een buur dichtbij is beter dan een broer ver weg.
11. Wees wijs, mijn zoon, en verblijd mijn hart: dan kan ik iets terugzeggen tegen wie mij bespot.
12. De verstandige ziet het onheil en bergt zich, maar de onverstandigen gaan hun gang en krijgen hun straf.
13. Pak zijn kleed maar, want hij heeft borg gestaan voor een vreemde, en neem hem maar als pand voor een ander!
14. Als iemand in de vroege ochtend zijn naaste luidkeels zegent, wordt hem dat als een vloek aangerekend.
15. Een druppend lek op een dag met hevige regen en een twistzieke vrouw lijken op elkaar.
16. Wie haar opsluit, sluit wind op en zijn rechterhand grijpt in de olie.
17. IJzer wordt met ijzer gescherpt: zo wordt een mens gescherpt door zijn medemens.
18. Wie een vijgenboom verzorgt, zal de vruchten eten, wie zorgt voor zijn meester wordt geëerd.
19. Zoals het gelaat wordt weerspiegeld door het water, zo wordt de mens het door zijn hart.
20. Het dodenrijk en de onderwereld raken nooit verzadigd en de ogen van de mens raken nooit verzadigd.
21. De smeltkroes toetst het zilver, de oven het goud: de mens wordt getoetst door de woorden van zijn lofzang.
22. Al stamp je een dwaas fijn in een vijzel, samen met de graankorrels, dan gaat zijn dwaasheid er nog niet uit.
23. Houd in de gaten hoe het met je vee staat en zorg voor je kudde,
24. want rijkdom duurt niet eeuwig, evenmin als een kroon van generatie op generatie.
25. Als het gras verdwenen is en het nagras zich vertoont en de kruiden op de bergen zijn verzameld,
26. dan heb je lammeren voor je kleding en bokken om een akker te kopen;
27. dan heb je voldoende geitenmelk als voedsel, als voedsel voor jezelf en je huis en als levensonderhoud voor je dienstmaagden.
| 
