1. και εξηλθεν το παιδιον και ο αγγελος μετ αυτου και ο κυων εξηλθεν μετ αυτου και επορευθη μετ αυτων και επορευθησαν αμφοτεροι και ετυχεν αυτοις νυξ μια και ηυλισθησαν επι του Τιγριδος ποταμου
2. και κατεβη το παιδιον περινιψασθαι τους ποδας εις τον Τιγριν ποταμον και αναπηδησας ιχθυς μεγας εκ του υδατος εβουλετο καταπιειν τον ποδα του παιδαριου και εκραξεν
3. και ο αγγελος τω παιδαριω ειπεν επιλαβου και εγκρατης του ιχθυος γενου και εκρατησεν το παιδαριον του ιχθυος και ανηνεγκεν αυτον επι την γην
4. και ειπεν αυτω ο αγγελος ανασχισον τον ιχθυν και εξελε την χολην και την καρδιαν και το ηπαρ αυτου και αποθες αυτα μετα σαυτου και τα εγκατα εκβαλε εστιν γαρ εις φαρμακον χρησιμον η χολη και η καρδια και το ηπαρ αυτου
5. και ανασχισας το παιδαριον τον ιχθυν συνηγαγεν την χολην και την καρδιαν και το ηπαρ και ωπτησεν του ιχθυος και εφαγεν και αφηκεν εξ αυτου ηλισμενον
6. και επορευθησαν αμφοτεροι κοινως εως ηγγισαν εις Μηδιαν
7. και τοτε ηρωτησεν το παιδαριον τον αγγελον και ειπεν αυτω Αζαρια αδελφε τι το φαρμακον εν τη καρδια και τω ηπατι του ιχθυος και εν τη χολη
8. και ειπεν αυτω η καρδια και το ηπαρ του ιχθυος καπνισον ενωπιον ανθρωπου η γυναικος ω απαντημα δαιμονιου η πνευματος πονηρου και φευξεται απ αυτου παν απαντημα και ου μη μεινωσιν μετ αυτου εις τον αιωνα
9. και η χολη εγχρισαι ανθρωπου οφθαλμους ου λευκωματα ανεβησαν επ αυτων εμφυσησαι επ αυτους επι των λευκωματων και υγιαινουσιν
10. και οτε εισηλθεν εις Μηδιαν και ηδη ηγγιζεν εις Εκβατανα
11. λεγει Ραφαηλ τω παιδαριω Τωβια αδελφε και ειπεν αυτω ιδου εγω και ειπεν αυτω εν τοις Ραγουηλου την νυκτα ταυτην δει ημας αυλισθηναι και ο ανθρωπος συγγενης σου εστιν και εστιν αυτω θυγατηρ η ονομα Σαρρα
12. και υιος αρσην ουδε θυγατηρ υπαρχει αυτω πλην Σαρρας μονης και συ εγγιστα αυτης ει παρα παντας ανθρωπους κληρονομησαι αυτην και τα οντα τω πατρι αυτης σοι δικαιουται κληρονομησαι και το κορασιον φρονιμον και ανδρειον και καλον λιαν και ο πατηρ αυτης καλος
13. και ειπεν δεδικαιωται σοι λαβειν αυτην και ακουσον μου αδελφε και λαλησω τω πατρι περι του κορασιου την νυκτα ταυτην ινα λημψομεθα σοι αυτην νυμφην και οταν επιστρεψωμεν εκ Ραγων ποιησομεν τον γαμον αυτης και επισταμαι οτι ου μη δυνηθη Ραγουηλ κωλυσαι αυτην απο σου η εγγυασθαι ετερω οφειλησειν θανατον κατα την κρισιν της βιβλου Μωυσεως δια το γινωσκειν οτι σοι κληρονομια καθηκει λαβειν την θυγατερα αυτου παρα παντα ανθρωπον και νυν ακουσον μου αδελφε και λαλησομεν περι του κορασιου την νυκτα ταυτην και μνηστευσομεθα σοι αυτην και οταν επιστρεψωμεν εκ Ραγων λημψομεθα αυτην και απαξομεν αυτην μεθ ημων εις τον οικον σου
14. τοτε αποκριθεις Τωβιας ειπεν τω Ραφαηλ Αζαρια αδελφε ηκουσα οτι επτα ηδη εδοθη ανδρασιν και απεθανον εν τοις νυμφωσιν αυτων την νυκτα οποτε εισεπορευοντο προς αυτην και απεθνησκον και ηκουσα λεγοντων αυτων οτι δαιμονιον αποκτεννει αυτους
15. και νυν φοβουμαι εγω οτι αυτην ουκ αδικει αλλ ος αν θεληση εγγισαι αυτης αποκτεννει αυτον μονογενης ειμι τω πατρι μου μη αποθανω και καταξω την ζωην του πατρος μου και της μητρος μου μετ οδυνης επ εμοι εις τον ταφον αυτων και υιος ετερος ουχ υπαρχει αυτοις ινα θαψη αυτους
16. και λεγει αυτω ου μεμνησαι τας εντολας του πατρος σου οτι ενετειλατο σοι λαβειν γυναικα εκ του οικου του πατρος σου και νυν ακουσον μου αδελφε και μη λογον εχε του δαιμονιου τουτου και λαβε και γινωσκω εγω οτι την νυκτα ταυτην δοθησεται σοι γυνη
17. και οταν εισελθης εις τον νυμφωνα λαβε εκ του ηπατος του ιχθυος και την καρδιαν και επιθες επι την τεφραν των θυμιαματων και η οσμη πορευσεται και οσφρανθησεται το δαιμονιον και φευξεται και ουκετι μη φανη περι αυτην τον παντα αιωνα
18. και οταν μελλης γινεσθαι μετ αυτης εξεγερθητε πρωτον αμφοτεροι και προσευξασθε και δεηθητε του κυριου του ουρανου ινα ελεος γενηται και σωτηρια εφ υμας και μη φοβου σοι γαρ εστιν μεμερισμενη προ του αιωνος και συ αυτην σωσεις και μετα σου πορευσεται και υπολαμβανω οτι εσονται σοι εξ αυτης παιδια και εσονται σοι ως αδελφοι μη λογον εχε
19. και οτε ηκουσεν Τωβιας των λογων Ραφαηλ και οτι εστιν αυτω αδελφη εκ του σπερματος του οικου του πατρος αυτου λιαν ηγαπησεν αυτην και η καρδια αυτου εκολληθη εις αυτην
| 
